سالو اثری از پیر پاولو پازولینی

پنجشنبه یکم شهریور 1386 ساعت 15:32

 

 

این ایتالیایی‌های سکسی : کارگردانی مولف به نام پازولینی

           

شنبه 1385/07/29-17:8 -صادق

           

 

باید اقرار کنم تا به امروز این چنین تحت تاثیر فیلمی قرار نگرفته بودم.این فیلم آن‌چنان تکانم داد که  بعد از 12 ساعت که از دیدنش می‌گذرد هنوز کاملا گیج و متحرم. این‌‌که اصلا امکان ساختن این‌چنین شاهکاری  مگر ممکن بوده است؟ و خیلی سوالات دیگر...

 

 

 

× فیلم در بیشتر کشورهای اروپایی و آمریکایی حتی تا همین حالا هم ممنوع نمایش است.

 

× حتی خواندن خلاصه‌ی فیلم توصیه نمی‌شود !!!

 

 

 

سالو يا 120 روز در شهر فساد

 

 

 

1944، ايتاليا به دست متفقين افتاده است. آنچه از قدرت فاشيستاها بر جا مانده به «جمهوري سالو» واقع در منطقه کوچکي در شمال ايتاليا، محدود مي‌شود. چهار تن از سردمداران محلي: يک دوک، يک اسقف، يک دادستان و يک رئيس جمهور دست به بازداشت گسترده جوانان دختر و پسر مي‌زنند. سپس 16 تن از جذابترين آنها را برمي‌گزينند و به همراه محافظ و خدمتکار و يک نوازنده پيانو و سه زن نقال (که با حکايت کردن ماجراهاي جنسي خودشان اشتهاي هوسي جمع را بالا ميبرند) در ويلايي پرت افتاده گرد هم مي آيند (فرهنگ فيلم ژرژ سادول)نقالي سه زن شامل سه قسمت محفل ديوانگي، محفل مدفوع و محفل خون مي‌شود که در نهايت بعد از گذران اين سه مرحله شکنجه نهايي جوانان توسط فاشيستها شروع مي‌شود.از ابتدا با انواع تحقيرها، تجاوزها و شکنجه هاي جوانان روبرو هستيم تا اين‌که در سکانس پاياني ،که به نظر من از سکانسهاي بي نظير سينماست، همه آنها جمع مي‌شوند. چهار مرد به ترتيب در موضع ناظر قرار ميگيرند و شکنجه هايي که سه نفر ديگر بر سر اسرا مي‌آورند را تماشا مي‌کنند و لذت شهواني مي‌برند.رئيس جمهور با شمع روشن آلت تناسلي يک پسر و سينه هاي يک دختر را مي‌سوزاند، دختري مجبور مي‌شود مدفوع اسقف را بخورد، دوک چشمان پسري را با چاقو در مي‌آورد و به پسر ديگري تجاوز مي‌کند، پوست سر دختري را آرام آرام با چاقو مي‌کنند، دادستان با نهايت تنفر اسراي برهنه را شلاق مي‌زند، اسقف از شهوت زياد آلت خود را مي‌مالد، روي سينه پسري داغ مي‌گذارند و در نهايت سردمداران در حياط شادمانه مي‌رقصند. همه اين صحنه ها از نماي نقطه نظر است و هيچ صدايي غير از صداي موسيقي آرام (پيانو يا اشعار ازرا پوند) بر روي تصاوير نيست. خشونتي که پازوليني در اين فيلم از طريق سکس و ساديسم به آن دست پيدا کرده به لحاظ پرداخت هم رديف کارهاي پکين پا، و حتي فراتر از آن است.سينما بارها ثابت کرده بيان صحنه هاي درد آور در آرامش کامل بيشترين تاثير را دارد، چنان‌که مي‌گويند آلمانها پازوليني را به خاطر اين فيلم کشتند.

 

 

 

× اگر مایل به دانستن اطلاعات بیشتری درباره فیلم بودید ایمیل بزنید تا نقدها و توضیحاتِ ترجمه شده به فارسی را در اختیارتان قرار دهم.

نوشته شده توسط | موضوع: | لينک ثابت |